აუხდენელი სიზმრების იქით,
ახდენილ გზად და ოცნებად დარჩი,
მე უშენობა ისევე მიჭირს,
ფეხაუდგმელი თითქოს ვარ ბავშვი...

უმისამართოდ ვყვირი შენს სახელს
და მოლოდინით გულში ღამდება,
შენ კი დადიხარ არაფერს ამხელ,
შენი მაჯები ჩემში არ შრება...

ბედმა ამშალა და დამაღონა,
ეს შენ მასწავლე ბედზე დანდობა,
მე გაზაფხული შევიცან თრთოლვად,
შენი დღეების ფერთა ვარდობად...

დადიხარ ჩუმი და მოწყენილი,
მზე გადაუვლის ტყეებს ზოლებად,
შენი ხელები მზით მოფენილი,
გამოგზავნილი საამბორებლად...

აუხდენელი სიზმრების იქით,
ახდენილ გზად და ოცნებად დამრჩი,
მე უშენობა ისევე მიჭირს,
ფეხაუდგმელი თითქოს ვარ ბავშვი...