ვარ შეუვალი. შეუცვლელად
ვიხრჩობი უჟმურ ამ ყოფაში,
ვიხრჩობი დინჯად, მტკიცედ,ნელა,
თუმც მოთმინება ისე თელავს
უფლებებს ჩემსას! სულელები
მარჯვნივ,თუ მარცხნივ: ყველგან.ყველგან!
თითქოს ჰაერიც მოიწამლა
და ვფიქრობ, მალე დავივიწყებ,
შენს სახეს! ცხოვრება კი ბოლით
ჩამწვარი სიგარეტის ხრჩოლავს.
რაღაც ჟურნალის ფერად ყდაზე
(ქალები ერთხმად აღფრთოვანდნენ)
წერენ, რაც თურმე მოდაშია
ამ ზამთარს. და ჯანდაბას მოდა!
დაბადებიდან  ვიყავ ჩემთვის,
არცერთ სეზონზე არ მივსდევდი
ინსტიქტებს ჯოგურს: ჩაცმასა და
(რაც მთავარია!) არც გრძნობებში.
ძვირფასო ჩემო! აღარ მტოვებს
სიცარიელე. უნდა ნებით
დავლიო რამე. შხამი? ჩაი?
ო, მე სრულიად ვერ ვანსხვავებ
ვეღარცერთ გემოს. ვერც ცხოვრების
გემოს ვგრძნობ. როგორც  ლოკოკინა
მიცოცავს მთვარე. დაბნეული
ვარ, გაურკვევლად! არეული.
და შეუვალი. შეუცვლელი,
ყველა წვრილმანსა, თუ მთავარში:
სულ უფრო ძლიერ, უიმედოდ,
შენი არყოფნით ავადა ვარ.



Неисправима. Неисправно

Неисправима. Неисправно
Сдыхаю в этой ссылке скверной
Сдыхаю медленно, но верно,
И это так противоправно
Правам моим! Придурки справа,
И слева – тоже: всюду, всюду!
Сам воздух, кажется, отравлен,
Я скоро, кажется, забуду
Лицо твое. А жизнь едва ли
Раздавленным окурком тлеет.
В каком-то глянцевом журнале
(Читательницы дружно млеют)
Написано о том, что модно
Зимою этой. К черту моду!
В любой сезон была свободна,
И не придерживалась сроду
Инстинктов стадных: ни в нарядах,
Ни (что всего важнее!)в чувствах.
Любимый мой! Мне очень пусто,
Мне бестолково пусто. Надо
Чего-то выпить. Яду? Чаю?
О, я почти не различаю
Оттенков вкуса. Вкуса к жизни
Не чувствую. По небу слизнем
Луна ползет. Я так невнятна
И сбивчива! И непонятна,
Неисправима. Неисправна
И в пустяках, и в самом главном:
Все безнадежней, все сильнее
Отсутствием тебя болею.

Елена Агеева