აფხაზეთიო,გაიგონებდა და ისე იტაცებდა ნატყვიარზე ხელებს თითქოს ახლახან მოხვდა ტყვიაო.
-ჭრილობაზე მის მიწას და ბალახს ვიფარებდი და სხეულში მაქვს აფხაზეთიო,შენს ძარღვებშიც აფხაზეთიაო ამბობდა მამა.
7 წლის ვიყავი და ვიკითხე ბავშვურად:თუ მიწა სხეულშია ზეცა სად არისთქო?
-ზეცა ჩამიქრა თვალებშიო .თქვა მამამ  და პირველად ვნახე როგორ ტირიან უსინათლოები.
  ნოემბერს სუსხიანი დილა დაებადა.
მამა უთენია ხელების ცეცებით შემოვიდა ოთახში,მოვიდა ახლოს ,  თითქოს თვალებში ჩამხედა და მითხრა: მა ,შენს თვალებში უნდა ჩანდეს სოხუმის ზეცა....
  გაყინული ვიჯექი ერთ ხანს,მერე მივედი,გამოვაღე ფანჯარა ზღვის მხარეს და სულ სხვა გახდა იმ წამს  შავი ზღვა-სუნთქვა მოჰქონდა აფხაზეთის..