არ მკითხო არაფერი ან თითქოს განაღვლებდე
ცა ბნელი უფსკრულია მომზდევენ ქოფაკები
დიდების აივნიდან სამყაროს  გადავხედე
ის რასაც მანახებდნენ- სიცრუის გორაკები

წყვდიადში მარტოობამ მომიგდო ნადავლივით
ყვირილი გაამრავლეს გადამქრალ მყინვარებმა
ცრემლები ამიდუღდა ცრემლები მადანივით
არსად სჩანს შორეული პეპლების ბრწყინვალება

და ვდგავარ უსინათლო ტაძართან ტარიგივით
დაბმული ჰორიზონტის ვეება მავთულებით
მინდვრები აწეწილი კახპების პარიკივით
და მერე გათენება ბორდელის ნათურებით

ღამეში იძირება ფიქრების კაიუტა
მე დიდი ფარაონი სამარხში ვინახები
უადამიანობით ჰაერი გაიგუდა
და დროზე მიაშველეთ აერწინაღები