მყინვარზე მზისფერი მზე ჩამოსრიალდა,
ქარაფთან ქარი ქროდა ქორივით,
ეს დილაც შენი სუნთქვით გათენდა,
შეციებულზე მზე რომ მოიცვი

გავდი ღვთისმშობელს ,ყრმა გაკლდა მხოლოდ,
ზეცა ეკავათ მწვერვალებს მკერდით,
მერე თვალებში მზერა ჩამკიდე
და სამუდამოდ გავივსე შენით.

შემდეგ უეცრად გაჩდნენ ღრუბლები
და მოიპარეს სხივები ციდან,
ჩვენს მიწურთან კი იდგა ზამთარი,
თუმცა სიცივე ვერაფრით ჭრიდა.