დავდარდიანდი. სარკმლიდან ვუმზერ,
ქარბუქი, როგორ  ბობოქრობს და ღმუის, 
ჩემთან ერთად კი დარდობს ჯიუტად
ჩამომჯდარი ფანჯრის რაფაზე კნუტი. 

თოვლმა დაფარა მთელი გარემო, 
მიმოიხედავ ყველგან ისაა.         
გაიგე, კმარა თოვა, ქარბუქო!         
საკმარისია! სჯობს შეწყვიტო ბარდნა.

საკმარისია ბორცვაკზე თოვლი,
ავსილა სულ  მთლად  თოვლის ქალაქი.           
შემოგთავაზებ… გსურს გოგლი-მოგლი?
მურკა, მოდი, მივართვათ ქარბუქს ნამცხვარი!





Абдульмахмуд Рахимов

Вьюга, хочешь...

Я с тоской смотрю в окошко
Вьюга воет за стеной.
На окно взобралась кошка
И грустит теперь со мной.

Снег засыпал всю округу,
Он везде, куда ни глянь.
Хватит снега, слышишь вьюга?
Хватит сыпать. Перестань!

И на горку снега вдоволь
И на снежный городок.
Вьюга, хочешь гоголь - моголь?
Мурка, принеси пирог!


декабрь 2015 года г.Волгоград.

© Copyright: Абдульмахмуд Рахимов, 2015
Свидетельство о публикации №115121503095