ვერავინ გაიგებს , რომ საშინლად მენატრება შენი ქურთუკის ამოწეული საყელო მისი წვერები რომ ლოყებზე გიხაზავენ ჩემი თვალების ოვალებს ჯიბეებში ჩაწყობილი ხელები (სრულყოფილი სიმეტრია) და მუდმივი მოუსვენრობა , იმ მუსიკას მაგონებს , რომელსაც შემიძლია ძილშიც ავყვე ვერავინ გაიგებს ,რომ ერთ დღეს შეიძლება , ამ გახრწნილმა მიწამ აგვისხლიტოს და ხელჩაკიდებული აღმოვჩნდეთ ცისარტყელის გულში ვერავინ გაიგებს, რატომ მეხარშება ძვლები, როცა წამწამები დაფორთხავენ მარილიან წვიმებში , როცა ცა მხრებზე მებჯინება და მუხლები მიკანკალებს. ვერავინ გაიგებს , რატომ მჯერა , რომ ერთ დღეს მართლა ამომძახებ ქვემოდან : - ჩამო , პირველ თოვლს პირველი ნაბიჯები დავატყოთ-ო . ასე, მარადიული მზის ლოდინში ილევა მთვარის შუქი.. მაგრამ მზეს ამ მცირედითაც შეუძლია ჩამოირეცხოს მტვერი თვალებიდან .
