ცარიელი ხარ, არ გიჭირავს
ადგილი არსად,
თუმცა თავს უძღვნი სიცარიელეს,

თუ ქარს დაუსტვენ, ლეკვივით მოვა,
ფეხთან დაჯდება,
დახრული ძვალი,
ვნების საკრავს დაემსგავსება,
და დანერწყვილი დაიწყებს კვნესას,

სავსე ხარ სისხლით და მძიმეა თავის აზიდვა,
თქვი: უცნაურად წამერთვა ძალა,
რაც გინდა იყოს, მიმზიდველია,
სულის სისავსე,

გინდ მტვერში იდგეს, ბუღი მოჰყვეს,
ნისლში გახვიო,
დაიხვევ თითზე,
ნოყიერ მიწას კანს წააფარებ,
წყალში აზელილს,

ელვის მახვილმა გადაჭრას შუბლი,
თვალებში ჩარჩეს,
და მოიქუფროს ნაოჭად იქვე,

მღერდე ყოველგან,
და ყველასთვის უცხო ენაზე,
არ გადიოდეს სათქმელი შენგან,

დრო და დრო მარტოგული წაგერთვას,
უკვე დაცდილი ჰანგით,
აგევსოს ცეცხლით და დენთით,

მშვიდობით იყავ, ყოველი მხრით,
საითაც წახვალ,
მზე იყოს შენი გვირგვინი და მთვარე ქვეშაგი.