მე მიხარია,რომ ქართველებში,
იმ ქართველებში რომლებიც აქ ვართ,
არის იმედად,მოდებულ ცეცხლში,
ქართული სულის დიდების ნახვა.

ბრძენი  დავითის ბრძოლა,შენება,
დიდ მოურავსაც ოცნებად გაჰყვა,
დღეს აქ ჩვენ ყველას მოგვეჩვენება,
რომ მათი სული ჩვენშია ახლაც.

მუხლმოყრით ფრთხილად მოვეფერებით
სამშობლოს ყველა კუთხეს და ნაგლეჯს,
რომელიც დარჩა ჯალათის ხელით,
უთვისტომო და მტრისაგან საგლეჯ.

ლამაზ აფხაზეთს და სამაჩაბლოს,
იმ ცრუდ ნაჩუქარ მთებს და ტრამალებს,
საზარელია იმ დედის  მოთქმა,
რომელიც შვილის ეძებს სამარეს!

ხალხო დღეს ერთად დავდგეთ  სუყველა,
პირში მივაგოთ ყველას სათქმელი...
ბრძოლა ძნელია, მაგრამ გჯეროდეთ
გვირაბის ბოლოს გველის ნათელი!

მე მიხარია, რომ ქართველებში,
იმ ქართველებში, რომლებიც აქ ვართ,
არ იკარგება ქარივით ველში,
ქართული მიწის ერთობის ნატვრა!


თბილისი  2008 წელი 11 აგვისტო.