Леван Алавердашвили
Пшави (Тебе)
(5 июль 2016)


Горы,
туманы
дымки, дождики
так целуются, так милуются
что от завести, сердцу горестно,
что ты в городе, а не здесь со мной.
Горы,
и ливни,
цветов оргии,
с ними остаться я осмелился,
ведь глаза твои - мои спутники,   
ими любуюсь на местный рай я...
Горы,
облака,
туман, дождики,
и леса желтоватая парча...
я вру о боли у сердца в груди,
сердце тобой хранимо в Тбилиси...

ფშავში(შენ)

მთები,
ნისლები,
ბურუსი, წვიმა...
ისე კოცნიან ერთმანეთს ახლა,
რომ გული გლოვობს
რად ხარ ქალაქში
და ეტირება--რად ჩემთან არ ხარ.
მთები,
თქეშები,
ფერთა ორგეა,
ამათთან ყოფნას იმიტომ ვბედავ,
რომ თან ამომყვნენ შენი თვალები
და ამ ედემსაც მაგათით ვხედავ...
მთები,
ღრუბლები,
ნისლები, წვიმა,
წევს ყვიციანი ტყეების ფარჩა...
მაგრამ გატყუებ, რომ გული მტკივა,
მე ხომ ის შენთან,
თბილისში დამრჩა...

5 ივლისი, 2016