ჩემი პატარა ქოხი,
ტყეში ეულად მდგარი,
ირგვლივ კორომი ხეთა
და კლდეთა ლურჯი კარი.
ჩემი ოცნების ეზო,
ხელით ჩაწნული წნელით,
შიგნით ბიბინა მოლი,
დილის ცვარ - ნამით სველი...
ღელეში მოკეკლუცო,
მწვანეთვალება ვეძა,
ოქროცურვილი ფსკერით
ერთი ნახვით რომ შეგძრავს...
და, ეს პატარა ქოხი,
ზეცასთან უფრო ახლოს,
დგას, როგორც უკარება,
არავის სამოსახლო.