როგორ ტირიან შენი ხევები,
რა ცრემლიანი აღმართებია,
ვხვდები რომ შენთვის ეგ ნანგრევები,
არც ოცნებაა და არც ფრთებია.

ეგ გალავნები და ციხეები,
დღეს რომ წინაპრებს დამსგავსებიან.,
წამომართულან, როგორც დევები
და გიამბობენ ამბავს სევდიანს...