Терентий Гранели

Возвращение к жизни

Был вечер, и стоял час прощальный,
Был ветер, всё вертящийся вокруг.
А я возвращаюсь к жизни новой,
Опостылели мытарства и двор.

Теперь снег, за ночью следует день,
Хватит слёз, достаточно страдания,
От земли до небес приволье вновь,
От земли до небес ночь чёрная.

Небо чистое, луна полная,
Ночь раздумьями, увы, полная.
Моя жизнь ныне преображённая,
Моя жизнь на прежнюю несхожая.

Хоть в душе давно царствуют тени,
Мне поэзия клятвенно свята.
Службу несу, теперь подчинённый
Экспедиции „Нового села".

Был вечер, и стоял час прощальный,
Был ветер, всё вертящийся вокруг.
А я возвращаюсь к жизни новой,
Опостылели мытарства и двор.



ტერენტი გრანელი

დაბრუნება ცხოვრებასთან

იყო საღამო, გამოთხოვება,
იყო გარშემო ქარის ტრიალი.
მე ვუბრუნდები ახლა ცხოვრებას,
- მომწყინდა ქუჩა და ხეტიალი.

ახლა თოვლია, ღამე დღეს მისდევს,
კმარა ცრემლები, მეყო წამება;
მიწიდან ცამდე სივრცეა ისევ,
მიწიდან ცამდე შავი ღამეა.

ცა სპეტაკია, მთვარე დაბერდა
და ღამით ფიქრი უფრო ხშირია.
ჩემი ცხოვრება გადასხვაფერდა,
ჩემი ცხოვრება სხვანაირია.

რა ვქნა, გამეფდა სულში ჩრდილები
და პოეზია ჩემთვის ფიცია.
ახლა ვმსახურობ, ვემორჩილები
,,ახალი სოფლის“ ექსპედიციას.

იყო საღამო, გამოთხოვება,
იყო გარშემო ქარის ტრიალი.
მე ვუბრუნდები ახლა ცხოვრებას,
მომწყინდა ქუჩა და ხეტიალი.

=========

Терентий Гранели
Прошла неделя

Прошла неделя,                           
Вот понедельник.
И рядом со мной
Чужие лица.

Небу вверена
Душа сиротка.
Сказка верная -
Сегодня дружба.

Сердце – стерженёк,
Что делать рукам?!
Бьюсь я с испугом,
Страх наводящим.

Как видится мне, 
Уходит луна.
И где-то больной
Кашляет горько.

Прошла неделя,                           
Вот понедельник.
И рядом со мной
Чужие лица.

ტერენტი გრანელი
გავიდა კვირა

გავიდა კვირა,
ორშაბათია.
ჩემს ირგვლივ ხშირად
სხვები დადიან.

ცას აბარია
სულის ობლობა.
ხომ ზღაპარია
დღეს მეგობრობა.

გულია - ღერძი,
რა ქნას ხელებმა?!
და დღესაც ვებრძვი
საშინელებას.

მე, როგორც ვატყობ,
წავიდა მთვარე.
სადღაც ავადმყოფს
ახველებს მწარედ.

გავიდა კვირა,
ორშაბათია.
ჩემს ირგვლივ ხშირად
სხვები დადიან.