ასე მგონია, ცხრაკლიტულით დამაქვს სურვილი,
მორცხვი მიმოზის ფოთლებივით კრთება ხანდახან,
ანათებს მთვარე - პირსავსე და ოქროცურვილი
აწ უკვე მკვდარი სურვილების მძიმე ბალდახინს.
ვერ გეუბნები... უთქმელობაც ხოა რთული და...
(დრო ჯამბაზია - თავს უმანკო კრავად ასაღებს),
გამოვიხსნიდი ბოლო სურვილს ცხრაკლიტულიდან,
მაგრამ ამ ცხრიდან ვერ ვპოულობ ვერცერთ გასაღებს.