ამ გზით ქისტები ამოდიოდნენ,
და რომ ვერ გრძნობდნენ შენს მზერას ქალო,
მარჯვენას საქმროს გამოატანდნენ
ერთხელ რომ მაინც შეგევლო თვალი
და საიდუმლოდ რჩებოდა კოშკებს
უცნობი ქისტის მოჭრილი მკლავი.

დღეს მეც დამჭერი იმავ თვალებით,
თუმცა არავარ ვფიცავ ურჯულო,
ბილიკს აჰყევი და ნაკვალევი
გულზე დამადე, როგორც ურდული.

ალბათ მარჯვენას მე არ მომკვეთენ,
არც ცხენის ძუას გამომაბამენ,
მაგრამ იცოდე არ ვარ მოკეთე,
ან მკლავი მომჭერ, ან დამაბრმავე...